“Ne zaman oldu tüm bunlar”...

“Aylardan sonra... Yıllardan sonra...” diye Yeni Türkü şarkıları aklımdan geçerken ve de şarkının devamını hatırlayamazken, nette hem google da arama hem de netten alışveriş yaparken, bir de cips yiyip bira yudumlarken yazıyorum bu satırları... Aslına yazamıyorum, alısveri de yapamıyorum, aramayı da ... hepsi yarım kalıyor, her birini bir arada yapma telasından...

En iyisi sadece yazmaya odaklanmak.. son 2 yazımdan bu yana;

-Ciddi kalabalık (genelde aile buyuklerinin oldugu) bir doğum günü kutlamamız oldu taaa 2 ay once, biraz görmemişcesine ama görmedik walla. Hem ilk cocuk hem de ilk yaş, yalan mı? Daha arkadaş kısmı var ki, onlara artık bir parti ypar mıyım bilmem..

-evimize taşınma tarihimiz netleşti. 26. Nisan... Artık daha büyük bir evde daha zorlu bir koşturmacamız olacak...

-Yeni yöneticiyi en sonunda sindirdik. Aslında böyle yazmak ya da düşünmek doğru değil ama son zamanda her şeye ve her şeye o kadar çok karışır ve bağırır olmuştu ki, değil sesini duymak, aklımdan adını bile geçirmek istemiyordum. Artık telefonlarına da bakmıyorum, manasız şekilde karşımda bağıran biri olmasın diye...

-Aileye yeni bir üye daha geliyor ama hamile olan kesinlikle ben değilim... :))) Bir de anladım ki ben, kendi başıma gelince fazlası ile sakin, yakın çevremden biri olunca da fazlası iel heyecanlı oluyorum, içten içe.. Belki dışardan belli olmuyor ama kafamda 40 tilki dolanıyor bu gibi durumlarda...

-Gülde Işık tam 14 aylık oldu bugün itibari ile... Geçen sene tam bugün çekilmiş fotoğrafına bakınca, 1 yılda inanılmaz çok büyümüş diye düşündüm... :) Sanırım, önümdeki günler, aylar ve yıllar hızla akacak ve ben hep aynı hissi yaşayacağım “ne zaman oldu tüm bunlar”...