Kararsız başlık
Yazacaklarım için 2 farklı başlık aklıma geldi ama hengisi daha uygun, hangisi daha çok şimdiki beni anlatıyor bilmediğimden içinden birini seçemedim. Biri “portakalı soydum / başucuma koydum” diğeri de “kıymık sinirlerim”
Bu aralar, beni rahatsız eden konuları düşündüğümde (konunun içeriğinin önemi yok – beni rahatsız etmesi yeterli), hep aklıma “portakalı soydum, başucuma koydum” tekerlemesi geliyor. Neden bilmiyorum... Hani portakalı soyup başucuna koymak abartılı bir durum ya, bana da bu aralar abartılı şeyler rahatsızlık veriyor ya, belki de o yüzden bu tekerleme müsallat oldu beynime... Ya da “portakalı soydum başucuma koydum” diyene “e banane bundan” demek dürtüsü ile hatırlıyorum...
Ya da devamındaki “ben bir yalan uydurdum” kısmana “ve sende buna inandın!” diye yeni bir ilave yapma istediği...
Bilemiyorum... Belki hepsi, belki hiçbiri...
“Kıymık sinir” kısmına gelince... Fark ettim ki, sinirlerim kıymık gibi...
Nasıl ki, kıymık elinize battı mı, kolayına çıkmaz, ıkarmaya çalıştıkça daha derine kaçar, ve daha da katlanılmaz bir durum oluşur; işte benim sinirlerde öyle... Birkere bir şeye –kişye sinir oldum mu, döner dolaşır, kafamda evirir çevirir durumun hesabını kştabını yapar yapar sinir olurum. Bir süre sonra söküp atsam da, bu seferde yerinin acısı için dolanırım aynı yerde. Bu durum aslında akıllara ziyan. Hangi aklı başında, durup durup kendini sinir eden şeye takılır, iyileşmeye yüz tutmuş sinirlerini tekrar tekrar uyarır ki?
İyi ki diyorum şu blog durumu var. Sevdiğin yazarın kitabını okumak gibi, sevdiğin ama tanımadığın (çoğu zaman) bir sürü insanın hayatına dokunuyorsun, onlarda senin hayatına dokunuyor. En azından ben böyle hissediyorum ve izinli olarak başkalarının hayatını paylaştıkça daha çok olgunlaşıyorum. Eksiklerimi gideriyorum, tamamlanıyorum. Durulup, berraklaşıyorum.
Durulup, berraklaşmak yazınca 2010 yılını kendimi daha berrak, daha sakin ve daha anlaşılır ve basit olacak şekilde eğitme yılı ilan ettim. Bu ilerleme yolunda da ilk tekrarım;
“Kimseyi yargılama, olduğu gibi kabul et” oldu. Son 3 gündür bunu tekrarlıyorum. “Kıymık sinirlerime” de iyi geliyor bu tekrar.
Bu aralar, beni rahatsız eden konuları düşündüğümde (konunun içeriğinin önemi yok – beni rahatsız etmesi yeterli), hep aklıma “portakalı soydum, başucuma koydum” tekerlemesi geliyor. Neden bilmiyorum... Hani portakalı soyup başucuna koymak abartılı bir durum ya, bana da bu aralar abartılı şeyler rahatsızlık veriyor ya, belki de o yüzden bu tekerleme müsallat oldu beynime... Ya da “portakalı soydum başucuma koydum” diyene “e banane bundan” demek dürtüsü ile hatırlıyorum...
Ya da devamındaki “ben bir yalan uydurdum” kısmana “ve sende buna inandın!” diye yeni bir ilave yapma istediği...
Bilemiyorum... Belki hepsi, belki hiçbiri...
“Kıymık sinir” kısmına gelince... Fark ettim ki, sinirlerim kıymık gibi...
Nasıl ki, kıymık elinize battı mı, kolayına çıkmaz, ıkarmaya çalıştıkça daha derine kaçar, ve daha da katlanılmaz bir durum oluşur; işte benim sinirlerde öyle... Birkere bir şeye –kişye sinir oldum mu, döner dolaşır, kafamda evirir çevirir durumun hesabını kştabını yapar yapar sinir olurum. Bir süre sonra söküp atsam da, bu seferde yerinin acısı için dolanırım aynı yerde. Bu durum aslında akıllara ziyan. Hangi aklı başında, durup durup kendini sinir eden şeye takılır, iyileşmeye yüz tutmuş sinirlerini tekrar tekrar uyarır ki?
İyi ki diyorum şu blog durumu var. Sevdiğin yazarın kitabını okumak gibi, sevdiğin ama tanımadığın (çoğu zaman) bir sürü insanın hayatına dokunuyorsun, onlarda senin hayatına dokunuyor. En azından ben böyle hissediyorum ve izinli olarak başkalarının hayatını paylaştıkça daha çok olgunlaşıyorum. Eksiklerimi gideriyorum, tamamlanıyorum. Durulup, berraklaşıyorum.
Durulup, berraklaşmak yazınca 2010 yılını kendimi daha berrak, daha sakin ve daha anlaşılır ve basit olacak şekilde eğitme yılı ilan ettim. Bu ilerleme yolunda da ilk tekrarım;
“Kimseyi yargılama, olduğu gibi kabul et” oldu. Son 3 gündür bunu tekrarlıyorum. “Kıymık sinirlerime” de iyi geliyor bu tekrar.
1 kişi paylaştı:
bu yazini cok basarili buldum. tumkalbimle.
Yorum Gönder