Öncelikle kafamı toplamam sonra da organize şekilde dağıtmam gerek...


Aklımda binlerce fikir, bahar kelebekleri gibi uçuş uçuş... Hepsine konacak bir dal bulmalı.. Sonra da bir hedefe doğru tekrar uçurmalı...


Baharla beraber gel-gitlerimde hızlandı.. Tipik İkizler burcu insanı olarak, moralim bozulması ile düzelmesi arası 10 dakika... Benim içinde zor bir durum bu...


Etrafta çocuk yetiştiren bir sürü çılgın anne var.. insanın moralini bozuyorlar.. bende hep bir eksik kalma, yetememe, bilememe hissi uyandırıyorlar.. Bazı çırpınışlarını fazlası ile abartılı ve anlamsız buluyorum ama bazılarında da kendime dönüp bakıyorum ve utanıyorum...


Ne acıdır ki, dilediğim, istediğim, hayal ettiğim gibi kızımla oyun oynayamıyorum bence... hep yapacak, yetişecek bir yerler, bir işler var.. Bazı zamanlarda ciddi olarak acaba uykumu en aza mı indirsem diye düşünüyorum ama ne kadar geç yatarsam o kadar geç kalkıyorum ki, bu da akşam kazandığım zamanı sabah uyuyarak harcamak demek oluyor... Bu kısır döngüyü nasıl kırmalıyım bulamıyorum. Sabahları 1 saat daha erken kalkmamı gerektirecek bir sebepte bulamıyorum ki, yataktan zorla da olsa kazınayım... Hatta bazı sabahlar o kadar derin uyuyor oluyorum ki -mesela bu sabah- işe giden Gürolun kapıyı kapadığını, kalktığını, giyindiğini hiç ama hiç duymuyorum...


Sanırım ben neyi-nasıl yapayım diye düşünürken ve kıyısından da olsa duruma hakim olmaya çalışırken zaman akıp gidecek olağan hızı ile ve bizim Gülde büyüyecek...