Haydi rastgele bana!.......

Geçen günler iyilik, sağlık getirdi bize sonunda... Hepsini kışkışladık ama olan benim yavrumun okullu günlerine oldu. Doktorumuz en az 1 ay gitmesin dedi, ben bahara kadar göndermeyi düşünmüyorum, daha sağlıklı geçirmek için kışı...

Bu okula başlama işi çok bela.. Ne kadar çocuğu mikroptan falan arındırmadan yetiştirsen de, ilk kışta feci yamuluyor veletler.. Ya da bizimki mi sadece bu kadar üst üste yamuldu bilemiyorum ama kime sorsam, aynı şeyi söylüyor. Aklım karışık.. Anlamadığım bu minik veletlerin bu kadar çok ve sık birbirlerini hasta etmeyi nasıl becerdikleri. Okullarda bunları habire öpüştürmedikleri de düşünülürse..

***********
Yeni yılla değişen pek birşey olmadı.. Aynı tas aynı hamam...

Yeni yılda şimdilik başardığım tek şey ise, aylardır ertelediğim erken kalkıp, erken yatmak işi idi. Erken kalkma işini beceriyoruz da erken yatma konusunda halen daha çalışmamız gerek.

Bu sabah hariç (çünkü bende yorgundum), her sabah 7.00-7.20 arası itina ile Gülde'yi kaldırdım. Daha uyurken, ne oynayalım diye sorup, yerde lego oynuyorum her sabah.. Kendide 3-5 uzaktan bakıp, sonrasında dayanamyıp, yanıma iniyor yataktan...

4 gündür yaptığım bu iş çok hoşuma gidiyor, ister gülün ister "oha" deyin ama ben de özlemişim oyun oynamayı. Hele de çocuğumla sabahları oynarken aldığım hazzı, yaşadığım mutluluğu hiç almamışım bu kadar zamandır.

Genelde de ben oynuyorum o beni yönlendiriyor, şöyle yap, böyle yap diye... Hergün en az 30 dakika, bazen 1 saate yakın...

Şimdi düşünüyorum da, ilk zamanlarda beni kovalayan kimdi de, ben kalkar kalmaz kahvaltı derdine düşüp ağzına tıkıyordum yemekleri. Yüzünü falan yıkamadan, altını değiştirmeden, günaydın demeden; yataktan doğru sandalyeye... Gerçi kimse de demedi bana, ne acelen diye. Ben bu şekilde mi yaşıyordum ki, ona da bunu zorladım! Belki de geri de kalan yemek yememe durumununa bu aceleciliğim neden oldu, kim bilir.

**********
Etrafımdaki çocuklara bakınca, aynı yemek konusunda yaptığımı eğitim sisteminin çocuklarımıza yaptığını görüyorum. Ve biliyorum ki, bunu görmek için farkında olmak gerek. Bu farkındalığı da arttıran, ben de pekişmesine neden olan Montessori grubuna uye olmam ve birkaç seminere katılmam oldu. Arada bu çarka girmeden nasıl üniversite hayatına ulaşırız diye kara kara da düşünmüyor değilim...

***********
Bir yaklaşan doğum günü var ki Gülde'nin, bana çalışılacak yeni bir konu daha demek...

Haydi rastgele bana!.......